Hannan á vel sóttum fundi Heimdallar: ESB hefur fjarlægst uppruna sinn
Hannan rakti það hvernig Evrópumálin litu út frá sjónarhóli Breta og breskra stjórnvalda. Þjóðin gekk í Evrópusambandið (eða Evrópubandalagið eins og það hét þá) árið 1973 á miklum umbrota- og erfiðleikatímum í sinni sögu og taldi Hannan að umsóknin hefði ekki verið samþykkt fram að þessum tíma og sennilega aldrei eftir þennan tíma. „Nauðsynlega svartsýni hefði skort,“ sagði hann.
Það sem upphaflega lokkaði Breta að sambandinu var hugmyndin um að það væri einhvers konar samstarfsvettvangur þjóða um frjáls viðskipti og afnám hindrana. Hannan sagði að sambandið hefði á þeim tíma sem Bretland gekk inn verið komið fram úr því hlutverki og hafi þegar verið farið að taka á sig svip hins alþjóðlega yfirvalds eða stórríkis sem beitir sér með virkum hætti í innanlandsmálefnum aðildarríkja. Þetta birtist ekki síst í því að lög sambandsins hafa gildi umfram það sem segir í lögum aðildarríkja, jafnvel stjórnarskrám þeirra.
Hannan tók dæmi um hvernig reglusetning í nafni samræmingar og innri markaðarins þegar hann talaði um hvernig reglur um sódavatnsflöskur hefðu þróast. Í gildi væru reglur um að til þess að selja megi sódavatnsflösku innan Evrópusambandsins þá verði hún að uppfylla tiltekin skilyrði um innihald, útlit og lögun. Þar sem Evrópulög ganga framar lögum aðildarríkja þá giltu reglurnar fyrir öll fyrirtæki óháð stærð og umfangi starfseminnar. Lítil fyrirtæki, sem framleiddu sína vöru eingöngu fyrir lítinn markað á sínum heimaslóðum, þurftu að laga starfsemi sína að reglunum með miklum tilkostnaði, jafnvel svo miklum að þau réðu ekki við það og þurftu að hætta. Svo kom náttúrulega í ljós, sagði Hannan, að svo vildi til að ákveðið fyrirtæki í Evrópu uppfyllti einmitt þessa staðla fyrirfram! Þrýstihópar og hagsmunir eru miklir við löggjöf innan Evrópu, sagði hann.
Hann bætti við að hlutdeild Evrópu í viðskiptum í heiminum hefði farið stöðugt minnkandi undanfarna áratugi á meðan að t.d. Bandaríkin héldi sinni hlutdeild. Evrópulöndin ættu erfitt með að bregðast við samkeppni og ýmis dæmi væru um að inn í Evrópulöggjöfina færu ákvæði til að reyna að verja og vernda hagsmuni fyrirtækja í samkeppni við aðra hluta heimsins, t.d. Asíu og Kína.
Hannan kom inn á stöðuna hér heima varðandi Evrópumálin og hvatti þingmenn og aðra til að standa vörð um fullveldið. Hann sagði hins vegar óviturlegt að slíta viðræðuferlinu, heldur væri réttara að leiða það til enda og útkljá málið í þjóðaratkvæðagreiðslu. Hannan sagðist hafa mikla trú á slíkri leið en lagði jafnframt áherslu á að ferlið mætti ekki dragast um of á langinn enda gæti það valdið óvissu.
Þá sagði Hannan brýnt að Íslendingar héldu vöku sinni í viðræðunum og létu ekki blekkjast þótt einhvers konar undanþágur varðandi sjávarútveginn yrðu samþykktar í viðræðunum við ESB. Það væri engin trygging fyrir því að sú undanþága héldi gagnvart aðalsáttmálum sambandsins og líklegt væri að í kjölfar aðildar Íslands yrði látið reyna á gildi undanþágunnar fyrir evrópskum dómstólum sem væru allt eins líklegir til að telja hana ólögmæta þar sem sáttmálar sambandsins gengju framar aðildarsamningum einstakra ríkja.
Fundurinn var sem fyrr segir vel sóttur og á næstu dögum verður birt hér á vefnum upptaka af fundinum fyrir þá sem vilja sjá ræðu Hannan í heild sinni.
