Okkar áherslur í Reykjavík
Hér gefur að líta þær áherslur sem Heimdallur hefur varðandi borgarmálin í Reykjavík. Hugmyndirnar eru afrakstur málefnastarfs innan félagsins veturinn 2009-2010 og vinnudagsins Reykjavík unga fólksins, þar sem félagsmenn Heimdallar mótuðu saman sýn ungra sjálfstæðismanna fyrir komandi borgarstjórnarkosningar.
Mennta- og velferðarmál
Menntakerfi í hæsta gæðaflokki
Umbunum góðum kennurum
Núverandi kerfi skilur eftir lítið svigrúm fyrir skólastjórnendur til að umbuna góðum kennurum. Þetta þarf að bæta, m.a. með því að brjóta upp kerfi miðstýrðra kjarasamninga. Ef ekki er hægt að umbuna kennurum í formi launabónusa verður að finna leiðir sem raunverulega hvetja kennara til að standa sig betur
Hagsmunir nemenda ofar öllu
Hugsa þarf menntakerfið í heild sinni út frá hagsmunum nemenda en ekki kennara. Huga þarf að því að allir nemendur geti blómstrað á eigin verðleikum, en forðast verði að reyna að steypa alla í sama mót
Leik – og grunnskólar
Afnemum sjálfkrafa skráningu í hverfisskóla
Hætta ætti sjálfkrafa skráningu barna í hverfisskóla. Meginreglan ætti að vera sú að foreldrar þurfi við skráningu að velja grunnskóla fyrir börn sín enda fengist þannig heilbrigðari samkeppni milli skóla og hvati skólanna til að gera betur verður meiri.
Aukum flæði milli skólastiga
Gera ætti skólum kleift að auka flæði milli skólastiga, t.d. með fleiri 5 ára deildum. Einnig ætti skólum að vera frjálst að hafa þá aldursskiptingu sem þeir kjósa, t.d. með grunnskóla fyrir 5-9 ára.
Námsefni sé á frjálsum markaði
Heppilegast er að einkaaðilar einir sjái um útgáfu námsefnis þar sem framboð þess er best tryggt á frjálsum markaði, frekar en með því að reka opinbera stofnun, Námsgagnastofnun, til að gefa út námsefni.
Rekstrargrundvöllur einkaskóla verði sambærilegur opinberum skólum
Ekki á að mismuna börnum eftir því hvort þau velja einkaskóla eða opinbera skóla. Heppilegast væri að tekið væri upp svokallað ávísunarkerfi þar sem borgin borgar ákveðið framlag með hverjum nemenda sem fylgir honum inn í skólann, og sé það framlag jafnhátt hvort sem um er að ræða opinberan skóla eða einkaskóla.
Dagmæður
Fjölgum dagmæðum í Reykjavík
Mikill skortur er á dagmæðrum í ákveðnum hluta borgarinnar og myndi fjölgun dagmæðra gera foreldrum kleift að fara fyrr út á vinnumarkaðinn.
Aukum aðgang dagmæðra að frístundavöllum
Margir frístundavellir eru í Reykjavík. Nota mætti þá til að styðja við dagmæður og bjóða þeim afnot af húsnæði og útisvæði sem þeim fylgja.
ÍTR
Heilbrigður sparnaður í rekstri ÍTR
Á erfiðum tímum er nauðsynlegt að sýna aðhald og spara þar sem hægt er, t.d. með því að fækka stjórnunarstöðum og skera niður þar sem hægt er.
Frístundakort verði tekjutengt
Tekjutengja á frístundakortin þegar í stað. Það er ekki réttlætanlegt í því árferði sem nú ríkir, að borgin greiði niður tómstundir barna þeirra foreldra sem þurfa enga aðstoð.
Samþætting skóla- og frístundastarfs
Auka ætti samstarf á milli grunnskóla, ÍTR, íþróttafélaga, tónlistarskóla og annara félaga sem sjá um tómstundir barna.
Heilbrigðismál
Aukum einkarekstur í heimahjúkrun
Bjóða ætti út heimahjúkrun í Reykjavík. Með einkarekstri heimahjúkrunar má bæta þjónustu við þá einstaklinga sem þurfa á henni að halda. Það hefur sýnt sig að einkarekstur hefur gengið vel í heilbrigðiskerfinu og aukið þjónustu án þess að auka útgjöld.
Efnahagsmál
Lækkun útsvars
Verðmæti í þjóðfélaginu verða til meðal einstaklinga og fyrirtækja en vegna skattheimtu tekur hið opinbera, hvort sem það eru sveitarfélög eða ríkisvaldið, til sín stóran hluta þessara tekna. Við verðum að snúa við þeirri hugsun að hið opinbera eigi peningana og skoða verður miklu betur hvaða verkefnum þar er sinnt. Útsvar til sveitarfélaga er 13,03% af tekjum venjulegs launafólks í Reykjavíkurborg og Reykjavíkurborg veltir tugum milljarða á ári hverju. Lækka á útsvarið á komandi kjörtímabili um að minnsta kosti eitt prósentustig.
Afnema fasteignagjöld
Dulin gjaldheimta hins opinbera kemur alltof víða fram. Auk þess að taka hátt hlutfall tekna launþega í skatt og útsvar er til viðbótar innheimt fasteignagjald af þeim sem eiga fasteign. Skuldbindingar þeirra eru um þessar mundir nægar vegna hárra lána og vaxta.
Minnka stjórnkerfi borgarinnar
Innan stjórnkerfis borgarinnar starfar mikill fjöldi nefnda og ráða og ljóst er að verkefni þeirra eru mismikilvæg. Brýnt er að vinda ofan af þessu og minna umsvif kerfisins. Heimdallur bendir á eftirtalin verkefni sem velta má fyrir sér hvort nauðsynlegt sé að eyða peningum borgarbúa til að halda úti:
- Fiskimannasjóður Kjalarnesþings
- Kjarvalsstofa í París
- Lánatryggingarsjóði Kvenna
- Afréttarmál í landnámi Ingólfs
- Búfjáreftirlitsnefnd
- Samvinnunefnd miðhálendis
Aukið einkaframtak
Reykjavíkurborg sinnir alls kyns verkefnum sem ætla má að einkaaðilar gætu vel tekið að sér og létt þannig byrðinni af skattgreiðendum. Hér má nefna ýmis verkefni á sviði menningar- og velferðarmála þar sem einkaframtakið á að vísa veginn en ekki opinber framlög, greidd af sameiginlegu skattfé.
Atvinnuskapandi umhverfi
Reykjavíkurborg þarf að gera allt sem hún getur til að auðvelda fjárfestingu, framkvæmdir og uppbyggingu innan borgarmarkanna. Liður í því er að borgarskipulagið sé gegnsætt og skýrt og án sífelldra pólitískra inngripa vegna tiltekinna mála.
Skipulagsmál
Valkostur A í skipulagsmálum
Sérstaða Reykjavíkur og sóknarfæri felst í þeim einstaka borgarbrag sem hún hefur. Tiltölulega þétt og lifandi byggð, blandað byggðamynstur þar sem stutt er í alla þjónustu, afþreyingu og verslun nokkuð sem Reykjavík á að geta boðið upp á betur en önnur sveitarfélög á Íslandi. Vinna þarf við að efla þessa frekar kosti borgarinnar. Til þess þarf að byggja nálægt gamla bænum og byggja þar þétt. Valinn verði svokallaður valkostur A í skipulagsmálum Reykjavíkurborgar sem felst í því að meginuppbygging á næstu árum verði í Örfirisey, Vatnsmýri og á þéttingarsvæðum í vesturhluta borgarinnar.
Flugvöllurinn fari úr Vatnsmýrinni
Hvern dag þurfa tugþúsundir Reykvíkinga að ferðast frá úthverfum austast í borginni til náms og vinnu í vesturhluta hennar. Frekar en að auka þann fjölda og gera hverfi eins og Grafarvoginn að gegnumaksturshverfum ætti að byggja þétt, nútímanlegt og lífvænlegt borgarhverfi í Vatnsmýrinni. Bæði fjárhagslegur sem og samfélagslegur ávinningur Reykvíkinga af slíkri uppbyggingu er óumdeildur, í Vatnsmýrinni væri hægt að byggja upp glæsileg hverfi með miklum borgarbrag en ljóst er að mikil eftirspurn er eftir slíku byggðamynstri á Íslandi. Það er valkostur sem Reykjavík ætti að geta boðið ungu fólki, og öðrum, uppá. Hins vegar er ljóst að brotthvarf flugvallarins gæti haft neikvæðar afleiðingar fyrir hluta íbúa landsbyggðarinnar. Reykjavíkurborg ætti að taka forystu í því að koma til móts við þarfir landsbyggðarinnar, til dæmis með frumkvæði að nýju flugvallarstæði eða öðrum mrótvægisaðgerðum, verði flugvöllurinn fluttur til Keflavíkur.
Ekki ókeypis í strætó
Gæði almenningsamganga fer ekki alltaf saman við að þær séu mjög ódýrar eða jafnvel ókeypis. Fólk er tilbúið að borga fyrir góða þjónustu, en jafnvel þótt fólki verði borgað mun það ekki nýta sér slæma þjónustu. Fáir sem nefna verð sem ráðandi þátt þess að þeir nýti sér ekki þjónustu Strætó, nánast allir nefna einfaldlega þjónustuna sjálfa. Vagnarnir séu fáir, lengi á leiðinni, skýlin köld, ekki tekið við kortum o.s.frv. Því er borðleggjandi að töluvert svigrúm er til að hækka fargjöldin, sérstaklega ef það verður til þess að bæta þjónustuna. Almennt ætti það að verða skammtímamarkmið strætó að a.m.k. helmingur tekna þess komi frá farþegunum sjálfum, líkt og er tilfellið í mörgum öðrum borgum.
Strætómiða í stykkjatali í allar sjoppur
Ein helsta hindrun þess að fólk noti strætó er fremur óskilvirkt greiðslukerfi, sér í lagi fyrir þá sem nota strætó sjaldan. Einungis er hægt að borga illþjáða klinkupphæð inni í vögnunum, þar sem hvorki er tekið við greiðslukortum né gefið til baka. Í stað þess að rjúka til að fjárfesta í 200 posum eða enn einu misheppnuðu greiðslukerfi mætti einfaldlega stórfjölga útsölustöðum strætómiða og bjóða til sölu strætómiða í stykkjatali. Það ætti að vera hægt að kaupa strætómiða alls staðar þar sem hægt er að kaupa sígarettur, en nú eru útsölustaðirnir jafnmargir og verslanir ÁTVR í Reykjavík.
Tímabilakort fyrir grunnskólanemendur
Taka ætti upp tímabilakort fyrir grunnskólanemendur í strætó. Slíkt mundi auka ferðafrelsi grunnskólabarna og gera þeim kleift að vera óháðari foreldrum sínum um samgöngur. Slíkt gæti líka verið varanlegur valkostur við skutlið fyrir foreldra sem eiga börn á þessum aldri. Upptaka slíkra korta ætti ekki að að hafa í för með sér kostnaðaraukingu við rekstur almenningssamgangna. Reykjavík á almennt ekki að gefa grunnskólanemendum, né öðrum hópum frítt í strætó.
Eflum hjólreiðar sem valkost
Sífellt fleiri velja sér hjólreiðar sem valkost í samgöngumálum. Reykjavíkurborg ætti að koma til móts við þann hóp með því að útbúa hjólreiðastíga meðfram umferðargötum og miða að því að unnt sé að hjóla á milli helstu staða í borginni eftir hjólastígum.
Leyfum hjólreiðar í báðar áttir í einstefnugötum
Margar götur í eldri íbúðahverfum eru of þröngar til að ráða við bílaumferð í báðar áttir. Hins vegar er engin ástæða til að banna hjólreiðamönnum að hjóla í báðar áttir í slíkum rólegum íbúðargötum, þar sem hjól og bíll geta auðveldlega mæst án þess það skapi hættu. Líklegt að fleiri óvarðir vegfarandur í íbúðargötum dragi úr hraðakastri. Þetta er umhverfisvæn lausn sem kallar á lítil útgjöld og felur í sér betri nýtingu á vegakerfinu.
Seljum bílastæðahúsin
Það er varla að rekstur bílastæðahúsa sé dæmi um verkefni sem sveitarfélög þurfi að sinna. Með því að selja bílastæðahúsin eða bjóða út rekstur þeirra skapast tækifæri til bættrar þjónustu og verðlagningar á markaðsforsendum. Hugsa mætti sér að bílastæðahús myndu bjóðast til að þrífa bílinn/ fara með hann í skoðun o.s.frv. á meðan eigandinn sinnir öðrum erindum? Sömuleiðis mætti hugsa sér fleiri leiðir til að nýta bílastæði miðborgarinnar betur til dæmis með því að bjóða íbúum með einföldum hætti að leigja út bílastæði sín á þeim tímum sem þeir nýta þau ekki sjálfir.
Fleiri hverfiskrár
Þrátt fyrir að vera ekki alltaf vinsælustu nágrannarnir þá þjóna hverfiskrár sem og kaffihús og aðrir veitingastaðir mikilvægu hlutverki í lífi hverfa. Þjónusta í hverfum fjölgar ferðum gangandi vegfarenda innan hverfis. Almennt finnst fólki það öruggara og eftirsóknarverðara að vera á stöðum sem fleira fólk er á. Fleiri samkomustaðir innan hverfa auka einnig samkennd meðal íbúa og gefa þeim tækifæri til að hittast og spjalla um daginn og veginn. Það væri jákvætt ef hægt væri að liðka fyrir möguleikum á fleiri slíkum stöðum innan hverfa borgarinnnar fremur en að þeir leggist allir á lítinn blett í 101.
Afnemum bílastæðakvaðir
Í byggingareglugerðum hefur lengi verið kveðið á um lágmarksfjölda bílastæða eftir fjölda íbúða eða verslana sem liggja á lóðinni. Þeir sem vilja sleppa við þessa skyldu þurfa að greiða sekt til borgarinnar. Erfitt er að sjá rökin fyrir slíkri valdsetningu og hefur hún vafalaust átt þátt í því hve margir kjósa að fara ferða sinna á bíl. Kjósi einhver að hafa færri bílastæði við húsið sitt ætti engin að refsa honum fyrir það.
Hjálmanotkun er persónulegt val
Flestar rannsóknir benda til að það sem auki öryggi hjólreiðamanna mest eru aðrir hjólreiðamenn. Mikil opinber áróður um nauðsyn hjálmanotkunar eða, það sem er þaðan af verra, lögboðin hjálmaskylda viðhalda þeirri goðsögn að hjólreiðar séu einstaklega hættuleg iðja en slíkt forðar mönnum frá því að hjóla. Að sjálfsögðu á hver og einn að ferðast um á þann hátt sem honum þykir öruggastur en algjör óþarfi er að auka enn á frekari boð og bönn, sérstaklega þegar flest bendir til að ábátinn af hjálmaskyldu fyrir fullorðinna yrði enginn eða neikvæður.
Einkaframtak í vegagerð
Þar sem því er unnt að koma til leiðar, til dæmis við lagningu Sundarbrautar, ætti að virkja krafta einkaframtaksins við vegagerð. Slíkt væri til að flýta ábátasömum framkvæmdum sem ella yrðu mörg ár til viðbótar á biðlista. Til lengdar ætti enn fremur að færa vegakerfið meira í átt til þess að greitt væri fyrir bein afnot af vegakerfinu frekar en með miðlægum sköttum á bíla og það sem knýr þá áfram. Með því er líklegt að skilvirkni og hagkvæmni í vegakerfinu myndi aukast.
Verslunarkjarna í Héraðsdómshúsið
Núverandi staðsetning Héraðsdóms Reykjavíkur drepur Lækjartorg. Finna ætti hentugra húsnæði undir dómshúsið og nýta núverandi húsnæði undir verslun, til dæmis kaffihús, flottan matvörumarkað eða tískuvöruverslun á nokkrum hæðum. Með þessu mundi færast meira líf yfir Lækjartorg og með því að girða fyrir umferð að sumri til myndi myndast skemmtilegt samfellt göngusvæði allt frá Lækjartorgi og niður á Austurvöll.
"Nei" við djammhverfum í yfirgefnum vöruskemmum
Hugmyndir um að búa til sérstök næturklúbbahverfi "fjarri miðbænum" eru misráðnar. Vandamálin hverfa ekki þótt þau séu færð lengra í burtu. Til efs er að það væri öryggi ungs fólks til framdráttar að láta það bíða eftir leigubílum í kolniðamyrkri á einhverri bryggju nálægt Sundahöfn. Nálægðin við aðra næturgesti, og íbúa svæðisins skapar þrátt fyrir allt ákveðið öryggi í miðbæ Reykjavíkur.
